poniedziałek, 2 sierpnia 2010

Do tych, którzy czytają mojego BLOGA :)

Witajcie,

"... Zawsze trzeba wiedzieć, kiedy kończy się jakiś etap w życiu. Jeśli uparcie chcemy w nim trwać dłużej niż to konieczne, tracimy radość i sens tego, co przed nami..."
— Paulo Coelho "Piąta góra"


Dziękuję za wszystkie Wasze maile, SMS-y, ciepłe słowa wsparcia i ...dowody, że tu zaglądacie, że czytacie, że jesteście :) To niesamowite, ale kiedy zaczynałam pisać tego BLOG-a nie sądziłam, że Ktoś tu zajrzy... CUDNIE JEST - DZIĘKUJĘ!!!!

A teraz tak jak obiecałam Ci w mailu, napiszę ostrzej...tak jak myślę, szczerze...mówiłeś, że troszkę tu za miło, za ładnie, za grzecznie??? za pozytywnie??? Tak, może to prawda, ale to mój BLOG i ja tu rządzę...i tak chcę, ale dziś napiszę tu tak jak Tobie i tak jak obiecałam...poprostu...
Cieszę się, że zaglądasz do mojego Bloga :) Tak masz rację zmieniłam się, zrozumiałam wreszcie słowa mojej pierwszej w "dojrzałym" życiu Nauczycielki, że "buntownik zawsze przegrywa"...
Jest we mnie więcej pokory, tolerancji i akceptacji...życie nauczyło mnie, że tak jest dużo, dużo lepiej...co nie znaczy, że godzę się na wszystko, że przyjmuję "życiowe klapsy" w tyłek i cichutko siedzę, nie!!! Nadal wkurzam się kiedy widzę niesprawiedliwość, nadal nie akceptuję głupoty, arogancji, chamstwa, prostactwa, czarnowidztwa i brzydzę się kłamstwem, cwaniactwem i "dawaniem d..." tylko po to, żeby coś załatwić, brzydzę się robieniem kariery po trupach, wstawianiem kolegów i koleżanek...w imie wyższych celów (tylko i wyłącznie swoich celów) itp
Mam za to wciąż wiarę w ludzi, nadzieję na jeszcze lepsze jutro...i poczucie, że jestem na dobrej drodze...i nadal patrzę z optymizmem w przyszłość i nadal wierzę, że nic się nie dzieje ot tak, że wszystko ma swój czas, i miejsce...mam intuicję, którą na dodatek słucham...i doskonale wyczuwam kiedy coś trzeba zmienić, wiem kiedy nadchodzi taki czas...i właśnie teraz taki nadszedł...zaczynam NOWY ETAP W MOIM ŻYCIU...i będzie SUPER :)
Tak wiem, dziękuję jestem silną, mądrą, fajna Kobietą, a wszystko to co przeżyłam..dzięki temu jestem taka jak JESTEM i dzięki temu, jak powiedziała jedna z uczestniczek mojego warsztatu "dzięki Angela, że opowiedziałas nam tyle o sobie...dzięki temu jesteś dla nas WIARYGODNA, skoro TY mogłaś to zrobić MY także możmy :)" I tak właśnie jest jestem Jedną z WAS :)
Aha a najbardziej na świecie wkur....(wkurza) mnie BEZRADNOŚĆ...
może dlatego tak bardzo lubię działać...i staram się tak żyć by niczego nie żałować :)
I jeszcze jedno....KOCHAM ŻYCIE...a ONO KOCHA MNIE :) Mam jeszcze tyle do zrobienia :)
Buziaki,
Angela
P.S. Piszcie do mnie...
Hej i jak byłam ostrzejsza???? Czekam na info :)

niedziela, 1 sierpnia 2010

Porządki życiowe...

Witajcie,

"...Miłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkowicie nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w nałóg, to jednak poczułeś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią panować. Myślisz o ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz o niej na trzy godziny. Ale z wolna przyzwyczajasz się do niej i stajesz się całkowicie zależny. Wtedy myślisz o niej trzy godziny, a zapominasz na dwie minuty. Gdy nie ma jej w pobliżu - czujesz to samo co narkomani, kiedy nie mogą zdobyć narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką cenę dostać to, czego tak bardzo im brak. A Ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość..."

— Paulo Coelho "Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam... "


Jak to przy zmianach bywa...to dobry czas na małe życiowe porządki...Zacznę od spraw najprostszych czyli porządki w szafach, szafkach, na półkach...na pawlaczu - tam jest najwięcej przeszłości...Porządkując - afirmuję "Czyszczę swoje szafy, czyszczę swój umysł" "Wyrzucam stare robię miejsce na Nowe" itp...
I tak właśnie robię...porządkuję, sprzątam, czyszczę...to mi pomaga uporzadkować moje myśli, mój umysł...i moje życie :) To naprawdę interesujące jak wiele człowiek potrafi "nazbierać" przez swoje życie...przedmiotów, papierów, zdjęć, pamiątek, czasem także twarze ludzi...zbieramy je w zakamarkach umysłu, w szufladkach mniejszych lub większych w zależności od ważności danej ososby :) pamiętamy jakieś szczegóły z ich życia, czasem całe historie...Teraz podczas moich "porządków" niektóre szufladki zaskakuja nawet mnie swoją "zawartością"...wspomnienia :) pojawia się uśmiech czasem łzy...Porządkuję, tak wiem tak właśnie trzeba...
Robię miejsce na NOWE :)
Kocham to swoje życie...z wszystkimi tymi moimi wspomnieniami dobrymi i złymi, wyblakłymi zdjęciami na które wystarczy, że zerknę i widzę ludzi, sytuację, a nawet całą historię i wydarzenia z tym zdjęciem związanym...Kocham je z tymi wszystkimi zmianami, nagłymi zmianami, które prowadzą ku lepszemu...akceptuję je z wszystkimi moimi zakrętami, rozdrożami, zaułkami...
I jeszcze kocham te chwile kiedy mimo lęku, pomimo że czasem czuję obawy i strach...to z uśmiechem i optymizmem patrzę w przyszłość...wierząc....że idą lepsze czasy....
Pozdrawiam serdecznie i namawiam do porządków, to nie tylko twórcze, ale "oczyszczające:...wiecie ile ciekawych rzeczy, ba nawet spraw mieści wasza szafa??? :)
Angela

Translate! Przetłumacz!